ارگونومی و بقا؛ ضرورت بازنگری در نظام تولید صنایع دستی

ضرورت ارگونومی در صنایع دستی برای حفظ کیفیت و نیروی انسانی ارگونومی، علم طراحی محیط‌های کاری متناسب با توانایی‌ها و محدودیت‌های انسانی، دیگر یک انتخاب لوکس به شمار نمی‌آید؛ بلکه در دنیای امروز به عنوان یکی از عوامل اساسی بقا و پایداری صنایع دستی مطرح است. این دانش می‌تواند موجب افزایش کیفیت تولیدات، کاهش فشارهای جسمانی بر کارگران و ارتقای بهره‌وری در این حوزه شود. بر اساس گزارش ایرنا، نبود اصول ارگونومیک در فرآیند تولید صنایع دستی، نه تنها به کاهش کیفیت محصولات منجر می‌شود، بلکه سلامت نیروی انسانی را نیز با مشکلات جدی مواجه می‌سازد. فعالیت‌های مکرر و بدون تطابق با استانداردهای فیزیکی بدن انسان، می‌تواند باعث فرسودگی زودرس هنرمندان و کاهش علاقه به اشتغال در این بخش شود. این امر زنگ خطری جدی برای ادامه حیات این هنرهای ارزشمند محسوب می‌شود. متخصصان معتقدند که با به‌کارگیری دانش ارگونومی، محیط‌های کاری استاندارد برای تولیدکنندگان فراهم خواهد شد. این محیط‌ها علاوه بر حذف عوامل آسیب‌زا، موجب افزایش طول عمر مفید هنرمندان و کاهش هزینه‌های بهداشتی و درمانی مرتبط می‌شود. به کارگیری ابزارها و تجهیزات بهینه‌سازی‌شده می‌تواند از آسیب‌های فیزیکی جلوگیری کرده و کیفیت محصولات را بهبود بخشد. برای دستیابی به این هدف، سرمایه‌گذاری در توسعه کارگاه‌های تولیدی، آگاهی‌بخشی به تولیدکنندگان و استفاده از ابزارهای پیشرفته ضروری به‌نظر می‌رسد. با این تدابیر، صنایع دستی ایران قادر خواهند بود نه تنها سنت‌ها را حفظ کنند، بلکه با توجه به نیازهای امروز، راهی به آینده‌ای پایدارتر بیابند. منبع: ایرنا